نایب عام

نایب عام

آقای من آقای شهید من مادیگر بعدازتوبه زندگی هامان برنگشتیم! زندگی هامان رابه تو نزدیک کردیم.. مگر تو چقدر برای ما بودی؟ چه میزان مارا دوست داشتی؟ چقدر دلسوزمان بودى؟ چه میزان وقف ما بودى ودغدغهات ما بودیم؟

که ما بعد ازتوانگار چیزی گم کرده ایم که دیگر پیدا نمی کنیم!؟ ما نمی فهمیم پاسخ این چقدرها را آقای من تنها صاحبت امام زمانمان می داندا هم او ک تورا براى ما مبعوث کرد تا تمام زیبایى هاى دوره ى نیابتت را رقم بزنى..

آقای شهید من بخاطر ندارم هنگامه اى را درک کرده باشم که فاصله اى بین من واسطوره هاى این ایران کهن واصیل افتاده باشد حتی دررحلت وشهادت جانسوز عزیزانم و عزیزترین هایم.. انس والفت ودورهمى هایم باجناب حافظ وملاى رومى و جناب صدرا ۹ شیخ الرئیس و محی الدین و فردوسى وخلاصه خیلى از بزرگانمان قطع نشد.

اما فى الحال ۹۰ شب است باتو مأنوسم با خیالت با آن چشمانت که – نمی رود از مقابلم..

باآن آغوشت که هنوزکه هنوزاست گرمایش رهایم نمی کند. باآن اندیشهى حکیمانه وژرفت که اسطورهى اسطورهها خواهد شد، چه برسد به مردمان عادی… آقای من چکنم که برخی به جهالت در ذهن مردم کرده اندکه نواب خاص امام زمان شأنشان بالاتراست ازنواب عاماإإ کاش روزی برسل که جاهلین راهنما نباشند لااقل!

نمی شودکه نباشندا باید باشند وعالم وبعدش عاقل بشوند إن شالله! اما کاش لااقل راهنما نباشند.. کاش برسد به گوش همگان که گرفتن وجوهات ونصیحت کردن واینها در عین اینکه نشانهی عظمت آن نائب خاص است اما اصلا قابل قیاس نیست با شأن نایب عامی که حکومتی را، ملتی را، رهبری می کند و مدیریت!

امام خمینی وامام خامنهای جهان مسلمین را، ملت ایران را، آزادى خواهان جهان را مدیریت کردند ودر پنجاه سال به جایی رساندند که امپراطوری های پانصد ساله در مقابلش زانو زده اند..

ودرتمام دوران زعامتشان این ایران عزیز وهر کس که اوامرشان را تبعیت کرده است روبه رشد بوده وهرروز بهتراز دیروز واگردر نقطه اى از این بلاد کبیر ضعفى هم بوده حتما ازعدم تبعیت نسبت به حضرت نایب نشأت گرفته است عظمت نایب عام به این است که به صورت عمومى مردمان را باب دل امام عصر می کند، نه چند نفرکم وخاص را!

کجای تاریخ کسی توانسته یک ملت رادر مسیر حق بیاوردا؟ ایران ما نامش همیشه جاودان است این مملکت باب دل صاحب زمان است همه برکات وجود بى همتاى نواب عام است… بگذرم آقاجانم مردم گمان می کنند شما رارها نخواهند کرد!

ولى درستش این است که شما مردمانت رارها نکرده ای! سه ماه است پروانه وار دورت می گردند، در خیابان ها غرق حماسه اند، گرچه تا صدایت پخش مى شود تصویرت پخش مى شود درست همان لحظه بدون مقدمه در قلبشان رعد وبرق مى آید، ابرمى آید، باران مى بارد، باران مى بارد، باران.

ما غمت راهم دوست داریم دارد میسازد مارا مردم حواسشان نیست! دیگر شبیه قبل شهادت تونیستند واقعا! دوست دارانت باهر نوع اندیشه وشخصیت ظاهری معنوی و " معنوی " تر شده اند قلیل دشمنانت منزوی ترو متعفن ترشده اند و" دبختی شان " را همگان خواهند

دید; گره های کوری در زندگیشان که دیگر هرگز باز نخواهد شد آقای نازنینم ماغم مبارک شما را دوست داریم زیباست براى ما، مارا دارد میسازد بحمدلله ما دیگر به زندگی هامان بر نمی گردیم چرا که تو ما را رها نمی کنی هرگز..